Een geslaagde buitenlandse missie

 

`Mijn eerste conferentie in het `buitenland` en het wordt meteen een thuismatch!` Dat was mijn eerste gedachte bij het lezen van België als thuisland voor de Onderwijs Research Dagen van 2009. Van 27 tot 29 mei waren we te gast in de bruisende studentenstad Leuven, al had ik natuurlijk liever een exotischer buitenland alle ESoE-eer willen aangedaan. 

 

Gewapend met een gevoel `ik zal de wereld eens op de hoogte brengen van mijn leuk onderzoek` kwam ik iets te stoutmoedig op het perron van Leuven aan. Als eerste, zo bleek later, zocht ik in de aankomst- en vertrekhal van Leuven naar medepromovendi. Op dat moment kon ik heel moeilijk het gevoel onderdrukken dat vergelijkbaar is met het gevoel dat Frodo (Lord of the Rings) moet gevoeld hebben als hij op de berg staat en zich zielsmens alleen voelt. Gelukkig lag het hotel La Royale net tegenover het station en nog meer gelukkig werd ik toen ik de vertrouwde gezichten van mijn medepromovendi zag.

 

Zo, we waren compleet, nu kon het onderzoeksfeest pas echt beginnen. Iedereen had vlug zijn eigen plaatsje van een hotel opgeëist en vervolgens zochten we naar de congreszaal. Daar aangekomen kregen we een congrestasje met bijhorende attributen. Intens gelukkig met dit cadeautje werden we wat verderop verwacht in een mooie zaal voor o.a. de key-note van Jan Masschelein. In zijn wel erg filosofisch pleidooi ging hij dieper in op de functie van emancipatie als praktische hypothese van gelijkheid.

 

Vervolgens ging iedereen zijn eigen weg en afhankelijk van eigen interesse werden verschillende lezingen gekozen. Ik ging voor het thema `Lerarenopleiding en leraarsgedrag`. De eerste sessie werd afgesloten met een presentatie van de onderzoeksgegevens van de masterstudie van Linda van de Berge. Dat laatstgenoemde een voortreffelijke presentatie heeft neergezet, mag hier zeker vermeld worden. Na het einde van de tweede sessie spraken alle ESoE promovendi af voor de congreszaal om dan in een gezellig straatje een lekkere Italiaan te vinden. Het diner werd afgerekend en doodop van de vele, eerste indrukken, zochten we onze hotelkamer op.

 

Dag twee. Het leven van een promovenda is dikwijls onvoorspelbaar. In plaats van het tweede deel van de ORD mee te volgen, werd ik in Sittard verwacht bij een bijeenkomst van potentiële respondenten. Nu ja, mijn hoofdtaak blijft natuurlijk onderzoek doen en veel later dan oorspronkelijk gepland, was ik terug in Leuven. Gelukkig was ik net op tijd voor de VPO borrel. Ik stapte een gezellig kaffeetje binnen met de veelzeggende naam `Barcode`. Hoewel sommige mensen gedacht  hebben dat hun feestgedruis gelimiteerd werd door drie drankjes, deed ik mijn best om mijn eigen limiet te vinden.

 

Volledig gestuurd op vraag van derden voor een afterparty, hebben we met een aantal medepromovendi alsnog acte de présence gemaakt op het STUKfeest! Het feest bij uitstek dat na het Startfeest gewoon standaard geprogrammeerd staat in elke Leuvense agenda. Na nog enkele uren geswingd te hebben, hadden mijn voeten het wel gehad…mijn kaarsje was langzaam maar heel zeker aan het doven. Met een prachtige zonsopgang op de achtergrond, sloop ik mijn hotelkamer binnen en viel uitgeput in slaap.

 

Na veel te weinig slaap werd ik nog een beetje gedesoriënteerd wakker. Na een lekker ontbijt begon deze dag met een afspraak met Lia Voerman om uitgebreid over ons onderzoek te spreken. Twee koppen koffie en drie uren later, waren we even enthousiast over mekaars onderwerp dan over ons eigen onderwerp. Toegeven, het feit dat beide onderzoeken zeer veel raakvlakken hebben, zal daar zeker in mee gespeeld hebben.

 

Nog vlug een leuke sessie over feedback meegepikt (Mondelinge feedback van docenten aan leerlingen: docentgedrag, intenties en leerlingpercepties) en toen was het congres alweer afgelopen.