Tekst oratie Karel Kreijns

Als ict een meerwaarde heeft, waarom gebruiken docenten dan niet ICT in hun lessen en wat kunnen we daaraan doen?

Het gebruik van informatie- en communicatietechnologie (ICT) is in onze kennisgebaseerde maatschappij niet meer weg te denken. ICT is alomtegenwoordig in ons werk en thuis. Ook leraren ontkomen er niet aan ICT te gebruiken in hun onderwijs. Immers, ICT heeft een meerwaarde doordat het gebruik van ICT leerlingen motiveert en stimuleert om zelfstandig te werken. Althans, dat wordt beweerd. Maar hoe komt het dat leraren maar sporadisch ICT integreren in hun lessen? Spelen er bij leraren soms ook andere zaken een rol bij hun beslissing wel of niet ICT te gebruiken? Mijn oratie geeft daartoe enige inzichten. Ik ga na of er voldoende (empirisch) bewijs aanwezig is dat aantoont of ICT daadwerkelijk een meerwaarde heeft voor het onderwijs. Verder wordt een verklaring gegeven waarom desondanks leraren geen ICT gebruiken in hun lessen. Leraren kunnen bijvoorbeeld denken dat het gebruik van ICT hun werkdruk belangrijk doet verhogen. Of zij ervaren te weinig steun om de problemen rondom het gebruik van ICT op te lossen. Ook te weinig veronderstelde kennis en ervaring met ICT kan hen parten spelen. Ik stel het gebruik van het Geïntegreerd Model voor Gedragsvoorspelling voor om inzicht te verkrijgen in determinanten die het gebruik van ICT in lessituaties bepalen. Met behulp van deze determinanten kunnen stimuleringsprogramma’s worden ontwikkeld. Om te vermijden dat dit op een ad hoc basis gebeurt stel ik voor het Intervention Mapping protocol te gebruiken. Dit protocol gaat uit van een planmatige aanpak en ondersteunt zich daarbij van een wetenschappelijke benadering.

Lees hier de volledige tekst van het oratieboekje.
Ook kunt U een boekje opvragen via contactformulier op onze website.