Digitale lentekriebels
Alhoewel: Weg van ICT en computers?
Ik laat me op mijn tochten graag vergezellen door 2, 3 digitale kamera’s; een laptop; HD fotostorage; satelite UMTS kaart, GPS PDA, een GSM (tri-band met UMTS) en een fancy flybook (voor voettochten waarbij de laptop te zwaar is). En door mijn vrouw uiteraard.
Als testmateriaal had ik nog Iliad electronische papier mee (zie www.edupaper.nl). Zien of het ding bestand is tegen tropische omstandigheden. En de software zou ik verkennen op de hotelkamer, mocht het een paar dagen slecht weer worden daar in Azië. Ter voorbereiding van het symposium 'ICT; Dat is Dan Opgelost?!"(zie www.ICT-DIDO.nl).
“Vroeger” ging dat heel anders. Een zwitsers zakmes aan de leren broekriem en een Pentax om de nek.
Dat was alle “techniek”. En die natuur was er niks lelijker om. Het genieten van, ook niets minder.
Waarom dan toch al dat technisch geweld in die lieflijke en ongerepte natuur slepen ?
Verstoort dat niet de natuurlijke interactie; het observeren met eigen ogen; het in stilte en- eenvoud genieten; de rust…….?
En hier dringt de parallel met onderwijsland langzaam door. Dat ICT gedoe in het onderwijs.
Zijn “die computers in de klas" wel ergens goed voor cq. doet het niet meer kwaad dat goed voor goed en- beter en- best onderwijs ?
Eigenlijk is het puinzooi met dat ICT in het onderwijs. Zelfs het woord deugd niet.
We bedoelen toch doorgaans niet de “Technologie van/voor Informatie en Communicatie” (TIC zoals ze in Frankrijk zeggen), als we het over ICT in het onderwijs hebben.
Techniek is ook een hoeksteen van het vier-in-balans model dat aan de basis staat van de ICT monitor.
En dat is ook goed zo. Want dat gaat over alle aspecten van (succesvol) implementeren van ICT in het onderwijs. Goed om ook naar de techniek te kijken in die analyse. Prima technische voorzieningen ís randvoorwaarde.
Op het niveau van ICT in het leerproces ligt dat anders. Dient dat anders te liggen moet ik misschien zeggen. Wat moderne technologie mogelijk maakt dat is dat er vanuit elk relevant vak of leergebied in leerprocessen nieuwe mogelijkheden ontstaan op gebied van informatievoorziening, kennisdeling, (inter)actieve communicatie etc. en, gelukkig, steeds meer ook entertainment ( muziek, film, gaming).
De ICT monitor 2007 brengt op dit punt goed nieuws. Inzet van ICT helpt bij goed onderwijs. Mits de school en de docent de onderwijskwaliteit op orde hebben. Heel goed nieuws voor de “goede docenten”.
Ruim tweederde van de ouders is van mening dat scholen vooral moeten inzetten op het verbeteren van hun communicatie. Zij willen dat de scholen informatie beschikbaar stellen via mail en middels een schoolwebsite.
Leraren in het VO willen graag voorrang geven aan betere computervoorzieningen. Schoolmanagers geven aanschaf van extra ict-voorzieningen een lage prioriteit. Zij willen vooral werken aan kennis en vaardigheden die nodig zijn voor effectief gebruik van ict in het onderwijs.
We zijn er nu toch ook wel met z’n allen achter dat ICT niet HET tovermiddel voor onderwijsvernieuwing.
En vooral die “T” van ICT is een weerbarstige splijtzwam.
Ik pleit hier nog maar eens voor een definitieve IC-T-splitsing. “ICT in het onderwijs” is te zeer verbonden met de techniek en met technologische aspecten van onderwijsorganisatie.
Voorlopig moeten we ons maar eens volledig richten op de toegepaste kant, die overigens, en zeker niet toevallig, naambron is van dit lectoraat: “educatieve functies van ICT”.
Ga ik even terug naar mijn bio-educatieve tochten dan gaat het achter die techniek in de kern over:
Informatie raadplegen. Uit verzamelde files met reisgegevens; kaarten; actuele websites; de digi vogelgids.
Informatie verzamelen. Beelden, geluid, digitale dagboeken. Ter plekke alvast bewerken, ordenen, opschonen. Een diashow voorbereiden. De homepage vullen…..De ambitie om je belevenissen te vangen in dat ene prachtige beeld en voor “eeuwig" vast te leggen. Om de nieuwe kennis over landschap, volk en natuur te kunnen delen met anderen straks. In betekenisvolle en beeldrijke kennisdeling met “soortgenoten”.
(Stiekem) toch wat te kunnen werken tussendoor. Het kan wel vakantie zijn maar de e-wereld draait door. De communicatie open houden met projectmedewerkers, opdrachtgevers, het thuisfront. Regelmatig “On-line gaan”; contact houden.
En tot slot over e-spelletje doen tussendoor op laptop of GSM. Hangend wachtend op het vliegveld, of als dat ene luipaard weer een teleurstellende 6 uur op zich laat wachten bij de drinkplaats.
En zo is dat ook met “gewoon” leren. Met onderwijs.
Goede ICT voorzieningen is randvoorwaarde voor ICE in het leerproces. Informatie. Communicatie. Entertainment. Daar zit de meerwaarde. Daar liggen onze “kansen” voor beter onderwijs.
En zo zat ik deze zomer met mijn BioTecTrip-bagage aan boord van een jumbo van een oriëntaalse luchtvaartmaatschappij. Had daar voor mijn neus ( helaas té dicht voor mijn neus) direct toegang tot > 700 muziek CD’s; 24 digitale filmkanalen; life BBC news e.a. life tv stations ; > 50 games; breedband internet; internettelefoon;MSN, SMS………. En als klap op de vuurpijl, voor mij een nieuwe dimensie van vliegen: directe videobeelden van kamera’s aan de neus resp. de vleugels van de jumbo. Misschien minder geschikt voor mensen met ferme vliegangst, maar toch. Verassende beelden, vooral bij start en landing. En in mijn directe “werk/leer/vliegomgeving” was daar niets anders voor nodig dan een 13 (?) inch schermpje en een bedieningspaneel geschikt voor passagiers van 4 jaar ouder.
Dat is I-C-E te top. Een vlucht van 12 uur vliegt voorbij. ( “Volgende keer toch maar Australië ?”)
En laat dat systeem nu ook nog de naam “ICE” dragen. Die hebben het begrepen.
En dat de snelle treinen bij onze oosterburen ook onder die afkorting bekend staan is alleen maar mooi meegenomen.
Komen we ook nog sneller waar we willen zijn in ons onderwijs: met (de) “ICE”.
Het is weer lente.
( Een variant op deze column is eerder verschenen in de ICT nieuwsbrief VO van Kennisnet. )
